Twee motten

Ik mot effe wat kwijt.
Wat een dag, wat een dag! Echt een motten dag. Ik mo(s)t vandaag weer beginnen met een maandag naar school. Net de carnavalsvakantie achter de kiezen, dus dat was weer even wennen. Nou mot ik morgen een presentatie engels houden over de evolutie. Mot het nou net zo zijn dat ik toevallig als voorbeeld een motten soort in Manchester neem. Nou mot het toevallig ook nog zo zijn dat ik het liedje over de twee motjes in een oude jas in mijn koppie krijg. Je weet wel die van Dorus:

Er wonen twee motten, in me ouwe jas
En die twee motten, die wonen d'r pas
Je raakt gewoonweg van je stuk as je 't ziet dat pril geluk
Hij vreet me hele jas kapot, alleen voor haar die dot van een mot
Ik noem haar Charlotte, en hem noem ik Bas
Die dotten van motten, in me ouwe jas

Helemaal geweldig toch? Aan gezien ik sinds vandaag niet meer als single door het leven ga, maar als album. Ik voel me nu zelf net een mot. Mijn motto: Het mot toch niet gekker worden!